لغت نامه دهخدا
زیرپیچ. ( اِ مرکب ) دستار کوچکی که در زیر دستار کلان بندند و آن را ته پیچ نیز خوانند. ( آنندراج ). عمامه و دستار کوچکی که در زیر دستار کلان پوشند. ( ناظم الاطباء ):
زدستار گنبد چه سازم بیان
که او را بود زیرپیچ آسمان.طاهر وحید ( از آنندراج ).