ترجمه تصحیح و تحقیق بصائر الدرجات

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] ترجمه تصحیح و تحقیق بصائر الدرجات (زکی زاده رنانی). بصائر الدرجات فی علوم آل محمد، اثر محمد بن حسن صفار قمی (متوفی 290ق) است که توسط علی رضا زکی زاده رنانی ترجمه، تصحیح، تحقیق و اعراب گذاری شده است.
این کتاب، از کتاب های معتبر و مورد اعتماد شیعه است و علمای بزرگی چون شیخ کلینی از آن روایت کرده و مجلسی در بحار الأنوار و حر عاملیدر وسائل الشیعة، ضمن توثیق این کتاب، آن را در زمره مصاد و مدارک خود آورده اند. راوی بصائر الدرجات، محمد بن یحیی العطار از محدثان و مشایخ امامیه در قم بوده است. این تنها کتاب صفار قمی است که از طریق محمد بن حسن بن ولید روایت شده است. بصائر الدرجات مشتمل بر ده جزء و در مجموع دارای 1881 (در تحقیق زکی زاده بر کتاب بصائر الدرجات، 1894) حدیث است....
از آنجا که استفاده از این کتاب برای فارسی زبانان مشکل بود و از طرف دیگر، کاری جدی در مورد ترجمه آن صورت نگرفته بود، علی رضا زکی زاده رنانی سعی به تصیح و ترجمه این کتاب نموده است....
از دیگر کارهایی که آقای زکی زاده رنانی در این کتاب انجام داده است، تصحیح و تحقیق بسیار مفید و اعراب گذاری نیکوی اوست.
آقای زکی زاده رنانی، در تصحیح این کتاب از شش نسخه خطی معتبر از کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی استفاده کرده است. آن شش نسخه به شرح ذیل می باشد:
آقای زکی زاده با رجوع به شش نسخه فوق و نیز با مراجعه به روایات بصائر الدرجات مندرج در کتاب بحار الأنوار علامه مجلسی، این کتاب را تصحیح نموده است. ایشان در مواردی که روایات بحار الأنوار را برای تصحیح کتابش مد نظر خود قرار داده، آن را با رمز «ب» مشخص نموده است....

جمله سازی با ترجمه تصحیح و تحقیق بصائر الدرجات

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 کتیبه غار گوپ متعلق به آنانتاوارمان که در سمت چپ دالان ورودی غار قرار دارد، اولین بار در سال ۱۷۸۵ توسط جی.اچ. هرینگتون مورد توجه قرار گرفت و گزارش آن در سال ۱۷۸۸ در نشریه پژوهش‌های آسیایی، جلد یک در اختیار پژوهشگران قرار گرفت. هرینگتون اظهار کرده بود که مسلمانان در نزدیکی این غارها زندگی می‌کردند. او گمانه‌زنی کرده بود، به دلیل مشاهده سه نقوش مخدوش در اینجا، غارها یک‌وقتی به عنوان «پرستشگاه مذهبی» مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت. کتیبه به خط براهمی متاخر، توسط هرینگتون نسخه‌برداری گردید و در سال ۱۷۸۵ برای اولین بار توسط چارلز ویلکینز رمزگشایی شد و با ترجمه‌ای در واقع صحیح منتشر گردید. چنین به نظر می‌رسد که ویلکینز در اصل بر شباهت‌های خطوط براهمی متاخر، همچون خط دوره امپراتوری پالا و فرمهای اولیه دیواناگری تکیه کرده است. ویلکینز همچنین به‌طور صحیح تشخیص داد که کتیبه به هندوئیسم مربوط است. ترجمه دیگری از کتیبه در سال ۱۸۳۷، توسط کمالاکانتا ویدیالانکار (Kamalakanta Vidyalankar) و جیمز پرینسپ منتشر شد. در سال ۱۸۸۸، جان فلیت ترجمه تصحیح شده دیگری را منتشر کرد.