ابوذر عبد بن احمد هروی انصاری

[ویکی فقه] اَبوذَرِ هَرَوی، عبد بن احمد بن محمد بن عبدالله انصاری (۳۵۵ یا ۳۵۶ ـ ۵ ذیقعده ۴۳۴ق/ ۹۶۶ ـ ۱۶ ژوئن ۱۰۴۳م)، محدث مالکی.
برخی از منابع نام او عبدالله نوشته اند.
قاضی عیاض، عیاض بن موسی، ج۴، ص۶۹۶، ترتیب المدارک، به کوشش احمد بکیر محمود، بیروت، ۱۳۸۷ق.
سال های نخست زندگانی را در هرات گذرانید و در آن جا از ابوالفضل ابن خمیریه، بشر بن محمد مزنی
ذهبی، محمد بن احمد، ج۳، ص۱۱۰۳، تذکرة الحفاظ، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق/۱۹۷۰م.
ابوذر در بغداد به روایت حدیث پرداخت
خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج۱۱، ص۱۴۱، تاریخ بغداد، قاهره، ۱۳۴۹ق.
...

💡 و در الدر المنثور است كه عبد بن حميد و ابن جرير از سعيد بن جبير روايت كرده اند كهگفت: قريش در طواف به رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) برمى خوردند و آن حضرترا استهزاء نموده و سوت و كف مى زدند، و در اين مقام آيه (و ما كان صلوتهم عند البيتالا مكاء و تصديه ) نازل گرديد.

💡 و در همان كتاب آمده كه عبد بن حميد و بخارى در تاريخ خود و مسلم و ابن جرير و ابن منذراز ابن عمر روايت كرده اند كه گفته است: رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم )فرمود: مثل منافق مثل گوسفند لوچى است كه در بين دو گوسفند قرار گرفته باشد، يكبار چشم لوچش اين را مى بيند و به دنبالش مى رود، بار ديگر چشمش به آن ديگرى مىافتد و دنبال آن را مى گيرد و هيچ وقت نمى فهمد كهدنبال كداميك مى رود0

💡 و نيز در الدرالمنثور مى گويد: عبد بن حميد از ابراهيم تيمىنقل كرده كه گفت: مردى از رسول خدا (صلى اللّه عليه وآله و سلم ) معناى اين آيه راپرسيد، حضرت چيزى نگفت تا آنكه مرد ديگرى از راه رسيد و پس ازقبول اسلام به ميدان جنگ درآمده جنگيد و شهيد شد، آنگاهرسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم ) رو بهسائل نمود و فرمود: اين از همان اشخاص بود، او از كسانى بود كه ايمان آورد و ايمانخود را به ظلمى پوشيده نساخت.

💡 و در الدر المنثور است كه احمد وو عبد بن حميد در مسند خود و ترمذى و ابويعلى و ابنابى حاتم و ابوالشيخ و ابن مردويه همگى ار ابى سعيد خدرى ازرسول خدا (صلى الله عليه و آله ) روايت كرده اند كه در تفسير جمله (يوم ياءتىبعض ايات ربك ) فرموده است: اين آيات عبارت است از طلوع آفتاب از مغربش.