دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ رُشد، ابوالولید محمد بن احمد قرطبی (۴۵۰-۱۱ ذیقعده ۵۲۰ق /۱۰۵۸- ۲۸ نوامبر ۱۱۲۶)، قاضی و فقیه مالکی، که برای تمایز از نوه نامدارش، از او به ابن رشد الجد و ابن رشد الاکبر نیز یاد می شود.
وی در قرطبه زاده شد و در همان جا رشد یافت.
استادان
وی نزد دانشمندان قرطبه دانش آموخت. برخی از برجسته ترین اساتید او عبارتند از: ابوجعفر احمد بن رزق، فقیه قرطبه که نقش بسزایی در شکل گیری شخصیت فقهی و طریقه علمی او داشته است، ابومروان عبدالملک بن سراج، ابوعبدالله محمد بن فرج معروف به ابن الطلاع، ابوعبدالله محمد بن خیره، معروف به ابن ابی العافیة جوهری، ابوعلی حسین بن محمد غسانی، معروف به جیّانی. ابوالعباس احمد بن عمر عذری، معروف به دلائی نیز بدو اجازه روایت داده و ابن رشد تصانیف او را روایت کرده است.
ابن رشد، محمد، ج۱، ص۳۱، البیان و التحصیل، به کوشش محمد حجی و دیگران، بیروت، ۱۴۰۷ق /۱۹۸۷م.
مهم ترین شاگردان او عبارتنداز: ابوالحسن محمد بن عبدالرحمان، معروف به ابن الوزّان، قاضی عیاض، ابن بشکوال، ابومروان عبدالمک ابن مسره یحصبی، محمد بن یوسف معروف به ابن سعاده، ابوالحسن علی بن عبدالله انصاری، معروف به ابن النعمه و ابوالولید ابن الدباغ.
ابن رشد، محمد، ج۳، ص۱۵۲۱، الفتاوی، به کوشش مختار بن طاهر تلیلی، بیروت، ۱۹۸۷م.
...
