گرمای دسترس پذیر

{available heat} [فیزیک] بیشینه مقدار انرژی گرمایی ای که در شرایط آرمانی از احتراق سوخت خاصی به دست می آید

💡 چو گردد جهان گاه گاه از نورد به گرمای گرم و به سرمای سرد

💡 بهار عمر شد شاداب و باغ دولتش ایمن ز سرمای زمستان است و از گرمای تابستان

💡 بهنگام میوه که گرمای گرم بود در خور کشور و باد نرم

💡 می‌رفت و می‌آمد دل من تا به گه صبح چون بانگ سگ از سیر به گرمای سمرقند

💡 ز بس که کاستم از غم بس است سایه تاری ز طره تو ز گرمای روز هجر پناهم