گرانجانی کردن

گرانجانی کردن. [ گ ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سخت جانی نمودن. دیر از جان گذشتن:
پیر چون گشتی گرانجانی مکن
گوسفند پیر قربانی مکن.شیخ بهائی. || استقامت ورزیدن. مقاومت کردن. سختگیری کردن:
سعدی نصیحت نشنود ور جان در این ره میرود
صوفی گران جانی ببر ساقی بیار آن جام را.سعدی.رجوع به گرانجان شود.

💡 عشق درمان گرانجانی ما خواهد کرد آخر این کوه غم از دامن دل می خیزد

💡 از گرانجانی تو در بازار امکان مانده ای ورنه هیهات است ماند جنس عیسی بر زمین

💡 از سبکروحان گرانجانی‌ست‌گر ماند اثر بوی‌گل هرجا رود با خویش بردارد سراغ

💡 سزای مرگ عاجزکش بود صائب، گرانجانی که از شوق فنا چون مور پر بیرون نمی آرد

💡 از گرانجانی شود در هر قدم سنگِ نشان گر نیندازد به منزل راه‌پیما خواب را

💡 اگر در خلوت عنقا روم، چون کوه قاف آنجا گرانجانی برآرد در زمان سر از گریبانم