لغت نامه دهخدا
کوچه غریبان. [ چ َ / چ ِ ی ِ غ َ ] ( اِخ ) نام محله ای به تهران. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
کوچه غریبان. [ چ َ / چ ِ ی ِ غ َ ] ( اِخ ) نام محله ای به تهران. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 رنج غربت تو از غریبان پرس دردمندی ز دردمندان پرس
💡 چرا به حال غریبان نمی کنی اقبال؟ ترا که صبح بناگوش رنگ شام گرفت
💡 جانا، شبی به کوی غریبان مقام کن چون جان دهیم در کف پایت خرام کن
💡 بهرِ نظاره جز نگهِ آشنا میار در مرز و بومِ خود چو غریبان گذر مکن
💡 گفت با کرد کای غریبنواز از غریبان بسی کشیدی ناز
💡 چندان که گفتم غم با طبیبان درمان نکردند مسکین غریبان