کور گیا

کورگیا. [ ک َ وَ ] ( اِ مرکب ) بار کبر و خرنوب. ( ناظم الاطباء ). اسم فارسی اذخر است. ( فهرست مخزن الادویه ). و رجوع به مدخل بعد شود.

( اسم ) درخت و میوه و بار کور خرنوب

💡 آز را دیده بینا دل من بود مدام کور کردی به عطاهای گران دیده آز

💡 علمی که به پیش عالم بی عمل است مانند چراغ باشد اندر، کف کور

💡 قصه کوران به پیش بینا مگوی بیش ازین در پیش بینایان ز کوران دم مزن

💡 هر دو چشم منکرانت کور بود ورنه ذاتت را دو عالم نور بود

💡 روز باطل چو حق شود پنهان اهل حق را تو به ز کور مدان

💡 به چیزی که آید کسی را زمان بپیچد دلش کور گردد گمان