کور بخیه

کوربخیه. [ ب َ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) قسمی دوختن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

قسمی دوختن

💡 ما عبث در عشق دندان بر جگر می افشریم بخیه بیکارست زخم تیغ چون کاری بود

💡 هر شکست استخوانم خنده‌ای دندان‌نماست راز غم را بخیه‌ای بر روی کار افتاده‌ام

💡 چشم حیران مرا مژگان نمی پوشد به هم بخیه جوهر نمی آید به کار آیینه را

💡 تا رسد برکنگر مقصود دست ناله‌ای بخیه نتواند نهان کردن دهان زخم را

💡 باز آغوش دم تیغی مهیاکرده‌ایم خنده‌ ای از بخیه می‌ باید به زخم ما زنید

💡 سپسیس شکمی، فیستول پانکراسی، دیابت، هموراژی، احتمال باز شدن بخیه‌ها و پپتیک اولسر