کفر به حدود خدا

[ویکی فقه] کفر به حدود خدا (قرآن). یکی از موضوعاتی که در قرآن از آن بحث شده است کفر به حدود خدا است که طبق آیات قرآن حرام می باشد.
کفر بادیه نشینان به حدود خداوند، در عصر بعثت:«الاعراب اشد کفرا ونفاقـا واجدر الا یعلموا حدود ما انزل الله علی رسوله...؛ بادیه نشینان عرب، کفر و نفاقشان شدیدتر است؛ و به ناآگاهی از حدود و احکامی که خدا بر پیامبرش نازل کرده، سزاوارترند؛ و خداوند دانا و حکیم است!». اعراب از کلماتی است که معنی جمعی دارد، اما مفردی برای آن از نظر لغت عرب نیست و چنانکه ائمه لغت مانند مولف قاموس و صحاح و تاج العروس و دیگران گفته اند این کلمه تنها به عربهای بادیه نشین اطلاق می شود، و به هنگامی که بخواهند معنی مفرد را ادا کنند، همین کلمه را با یاء نسبت، به صورت اعرابی می گویند.بنابراین به خلاف آنچه بسیاری تصور میکنند، اعراب جمع عرب نیست اجدر از ماده جدار به معنی دیوار است، سپس به هر چیز مرتفع و شایسته اطلاق شده است، به همین جهت اجدر معمولا به معنی شایسته تر استعمال می شود.
انکار حدود خداوند
انکار حدود خداوند، موجب گرفتاری به عذاب دردناک:«... وتلک حدود الله وللکـفرین عذاب الیم؛ و کسی که توانایی (آزاد کردن برده ای) نداشته باشد، دو ماه پیاپی قبل از آمیزش روزه بگیرد؛ و کسی که این را هم نتواند، شصت مسکین را اطعام کند؛ این برای آن است که به خدا و رسولش ایمان بیاورید؛ اینها مرزهای الهی است؛ و کسانی که با آن مخالفت کنند، عذاب دردناکی دارند!». (حد) به معنی چیزی است که در میان دو شی ء مانع گردد، و لذا به مرزهای کشورها (حدود) گفته می شود، و قوانین الهی را از این رو حدود الهی می گویند که عبور از آن مجاز نیست.

💡 چون حدود خطایش از خط خوش نافه آمیز و مشکبو دیدم

💡 سپهر جلال تو ز اندیشه بر تر حدود کمال تو زندیشه خالی

💡 دل که از نور حق شود حیران در نظر نایدش حدود جهان

💡 از آن حدود هم آواره شد سپاه عدو همه فکنده سلیح و همه گسسته کمر

💡 بداند حدود ره و جای خویش برون ننهد از راستی پای خویش