کسب اندوز

کسب اندوز. [ ک َ اَ ] ( نف مرکب ) کسب اندوزنده. مال ورز.

کسب اندورنده.مال ورز

💡 از هرچه طلب کنی شب و روز بیش از همه نیک‌نامی اندوز

💡 دو دریا دارد این شهر دل افروز دو عالم زین دو باشد عشرت اندوز

💡 می‌خواست که از درون پر سوز گردد، به خلاف، پاسخ اندوز

💡 مایه اندوز نم از گوهر نشد زد برو منقار و کامش تر نشد

💡 خسروا، در کنج تنهایی مگوی راز دل با جان غم اندوز خویش

💡 بی درمان را درم اندوز ساخت بی کرمان را کرم آموز ساخت