کاسه ٔ طنبور

کاسه طنبور. [ س َ / س ِ ی ِ طَم ْ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رجوع بکاسه تار شود.

💡 قدح دارد ز مینا خویش را دور گسسته نغمه، تار عهد طنبور

💡 بشد ز خاطرم اندیشهٔ می و معشوق برفت از سرم آواز بربط و طنبور

💡 دلدار به نالیدن افسر ندهد گوش این ناله عشق است نه طنبور و رباب است

💡 یکی چنگ و طنبور را کرده ساز یکی زلف مشکین خود کرده باز

💡 ماهی که هنوز در دل فاخر ماست با آن بم و طنبور که در خاطر ماست

💡 چو زیر طنبور از غم همی بنالم زار بدل ز شادی و خوشی تهی چو طنبورم