کاسه دوز

کاسه دوز. [ س َ / س ِ ] ( نف مرکب ) شکسته بندزن. شعاب. ( منتهی الارب ). چینی بندزن. ( صراح ).

( صفت ) آنکه کاسه های شکسته را بند زند شکست بند زن چینی بند زن.

💡 باد از آن عرصه چون گذر کردی خاک در کاسه‌های سر کردی

💡 فکر روشن می کند آیینه ادراک را سر مپیچ از کاسه زانو که جام جم شود

💡 کاسه سازم تو را ز تارک سر پوست بندم بر او ز پرده دل

💡 به عذر آن که نشنیدی نصیحت های صائب را به شیرینی بگیر از دست او این کاسه خون را