کاسه تنگی

کاسه تنگی. [ س َ / س ِ ت َ ] ( حامص مرکب ) تنگ ظرفی. ( آنندراج ).

کم ظرفی تنگ ظرفی.

💡 در کدوی من می وحدت به کام دل رسید خام بود این باده تا در کاسه منصور بود

💡 از باد دستی خود ما میکشان خرابیم در کاسه سرنگونی همچشم با حبابیم

💡 چو آن کاسه کز شیر لبریز گردد چمن را گذاشته است از سر شکوفه

💡 بخوان فیض الهی چو دسترس دارم نظر به کاسه دریوزه گدا نکنم

💡 کاسه چشم من از شوق گل رخسار دوست لاله رنک از خون دل گشت و سیاهی داغ اوست