چوگان کهربائی

چوگان کهربائی. [ چ َ / چُو ن ِ ک َ رُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از هلال باشد. ( آنندراج ).

کنایه از هلال باشد

💡 اشک بی روی تو گلگون دیده از حسرت سفبید چهره از غم کهربائی جسم از هجر تو کاه

💡 ببین همت سنگ آهن‌ربا را که آن همت از کهربائی نیابی

💡 ربودی مرا از میان جوانان اگر من چو کاهم تو چون کهربائی

💡 پیروزه‌وار یک دم بر یک صفت نپائی تا چند خس پذیری؟ آخر نه کهربائی

💡 تلاش کهربائی کرده خورشید کزین دیوار کاهی دارد امید