آراستگی ظاهری به معنای مرتب، پاکیزه و مناسب بودن وضعیت ظاهری فرد است. انسان به طور طبیعی به دنبال پاکیزگی، زیبایی و نظم است و از بینظمی، کثیفی و ناپاکی بیزار است. از آنجا که دین مقدس اسلام با این فطرت الهی همخوانی دارد، به پیروان خود توصیه میکند که همواره از مظاهر زشتی، کثیفی و بوی نامطبوع دوری کنند و به ویژه در مواجهه با دیگران، خود را به زیبایی بیارایند و با ظاهری آراسته و دلپذیر در برابر همنوعان خود حاضر شوند. پاکیزگی عمومی و رسیدگی به موی سر از جمله جلوههای مهم آراستگی ظاهری به شمار میروند. در قرآن کریم و سیره پیامبر و اهل بیت به اهمیت آراستگی ظاهری توجه ویژهای شده است.
چهره اراستن
لغت نامه دهخدا
( چهره آراستن ) چهره آراستن. [ چ ِ رَ / رِ ت َ ] ( مص مرکب ) زیب و زینت دادن رخسار. آرایش کردن روی. تزیین رخسار کردن:
به دولت چهره نعمت بیارای
به نعمت خانه همت بپاکُن.منوچهری.|| نقش صورت کردن. تصویر کشیدن. رخ سازی کردن.
فرهنگ فارسی
( چهره آراستن ) زیب و زینت دادن رخسار. آرایش کردن روی. تزیین رخسار کردن. یا نقش صورت کردن. تصویر کشیدن. رخ سازی کردن.
جمله سازی با چهره اراستن
💡 چهره نتوانست شد با روی آتشناک یار شمع از خجلت سر خود ز انجمن آخر گرفت
💡 شده آئینه دل تیره تر از چهره بخت ز چه از یک نظرش پاک و مصفا نکنی
💡 عندلیب گل اوضاع پریشان خودم رنگ رخسار تو از چهره کارم پیداست