چهار گنبدی

چهارگنبدی. [ چ َ گُم ْ ب َ ] ( اِخ )طایفه ای از ایل بچاقچی کرمان. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 95 ). طایفه ای از ایل بچاقچی از طوایف کرمان و بلوچستان و مرکب از 120 خانوار است. مسکن ایشان چهارگنبد است و در زمستان متفرق میشوند. ( یادداشت مؤلف ).

طایفه از ایل بچاقچی کرمان

💡 خواست تا سازد از غنا سازی در چنان گنبدی خوش آوازی

💡 بفرمود خسرو بدان جایگاه یکی گنبدی تا به ابر سیاه

💡 تو گفتی آن عماری گنبدی بود ز موی ویس یکسر عنبرآلود

💡 درو گنبدی سالخورده بلند برهمن نشسته یکی هوشمند

💡 گنبدی کرد از بلندی شیر هول خود نبودش قوت و امکان حول

💡 به ناگه یکی گنبدی یافتند شتابان بدان قبه بشتافتند