چغانه زدن

چغانه زدن. [ چ َ ن َ / ن ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) زدن سازی بنام چغانه. ساز زدن:
گهی رباب زنی گاه بربط وگه چنگ
گهی چغانه و طنبور و بربط و عنقا.فرخی.مرابچوب چغانه بزن چغانه مزن
مرا معاینه دشنام ده سرود مگوی.وفائی.و رجوع به چغانه شود. || پرده و نغمه و آهنگی از موسیقی را سرودن. و رجوع به چغانه شود.

( مصدر ) ۱ - زدن و نواختن چغانه ساز زدن. ۲ - پرده و نغمه و آهنگی از موسیقی نواختن.

💡 به خرابات جهان آ، که ببینی روشن همه جا چنگ و چغانه،همه جا بانگ و سرود

💡 خواهم که سر آوازه‌ای از تازه بسازم کرند به بازار به آواز چغانه

💡 غلام دولت آنم که هرچه بستاند به شمع و شاهد و چنگ و دف و چغانه دهد

💡 سمن و چمن هزارش گل و لاله داغدارش همه نغمه پرده دارش نی و بربط و چغانه

💡 ره گم ز تازیانه کند اسب راهوار در بزم باده حاجت چنگ و چغانه نیست

💡 زلف بنفشه ببوی، لعل خجسته ببوس دست چغانه بگیر، پیش چمانه به خم