چشمه ٔ زندگانی

💡 زهی لذّت خوشا آن زندگانی که روی یار خود بینی نهانی

💡 مرا با زندگانی بخش یاری که تا جان دادنم دل زنده داری

💡 دل ما را فراغت از جان است زندگانی ما به جانان است

💡 حسد گر بر نهادت چیر گردد دلت از زندگانی سیر گردد

💡 سرش را درافکند در خاک دهر همه زندگانی بدو گشت زهر

💡 مرگ سبکروان، طلب آرمیدن است چون نبض، زندگانی ما در تپیدن است

💡 شاعر بزرگ در اشعار خود، عشق را همچون چشمه‌ای بی‌پایان توصیف می‌کند که چشمه ٔ زندگانی را برای انسان‌های عاشق به شکلی متفاوت و پرنشاط می‌گرداند.

💡 گاهی اوقات تجربه‌های تلخ و شیرین گذشته، مانند چشمه‌ای جاری هستند که چشمه ٔ زندگانی را برای رسیدن به بلوغ فکری و معنوی، غنی و پربار می‌سازند.

💡 امید و ایمان به آینده، درست مانند چشمه‌ای است که از دل تاریکی‌ها می‌جوشد و چشمه ٔ زندگانی را برای نسل‌های آینده روشن و درخشان نگه می‌دارد.