پیر شهریار ثانی

پیر شهریار ثانی. [ ش َ یارِ ] ( اِخ ) رجوع به پیر شهریار مذکور در فوق شود.

💡 چنین گفت برزین که ای شهریار مبیناد بی‌تو کسی روزگار

💡 ز گرد ره آمد چو باد بهار ره آوردی آوردش از شهریار

💡 بگفتند با نامور شهریار که ما را بد آمد ازین روزگار

💡 گرچه با مُهر قبول شهریار حلقه در گوش است ملک جم مرا

💡 پس روان گشتند شاه و شهریار سیر می‌کردند اندر لاله زار