پلین مشرق

پلین مشرق. [ پْلی / پ ِ ن ِ م َ رِ ] ( اِخ ) لقبی است که اروپائیان به زکریابن محمدبن محمود قزوینی مکنی به ابویحیی عالم ایرانی صاحب کتاب آثار البلاد و عجائب المخلوقات داده اند. رجوع به زکریابن محمد شود.

💡 قدیمی‌ترین سابقهٔ شناخته شده از فسیل دندان کوسه به پلینی بزرگ بازمی‌گردد که معتقد بود این اجسام مثلثی شکل هنگام ماه‌گرفتگی‌ها از آسمان سقوط می‌کنند.

💡 گایوس پلینیویس معروف به پلین قدیم (پلینی)، که در فصل قبل از او یاد شده، یکی از دانشمندان و مورخین روم در سده نخست میلادی است. تولد او در سال 23 م و دوران باروری علمی او را همزمان با عصر بلاش اول اشکانی (51 تا 79 م) دانسته‌اند. وی برادرزاده کوچکتر از خود با همین نام داشته که برای پیشگیری از اشتباه، وی را پلین جوان نامیده‌اند.

💡 سوسیگنس یا سوسیجنس (به یونانی: Σωσιγένης) یک اخترشناس یونانی اهل اسکندریه در سدهٔ یکم قبل از میلاد بود که، طبق گفته‌های پلینی بزرگ در تاریخ طبیعی، به ژولیوس سزار در تنظیم تقویم ژولینی کمک کرد.

💡 به گفته پلینی ملت‌هایی که در اطراف دریای هیرکانی قرار گرفته‌اند: در شرق کاسپی منطقه ای واقع شده‌است که با نام آپاورتن (Apavortene) شناخته می‌شود. جایی که به دلیل حاصلخیزی منحصر به فرد خود، داریوم (Dareium) نامیده می‌شود. سپس به سراغ ملتهای تپوری (Tapyri)، آناریاکه(Anariaci)، استائورس (Staures) و هیرکانی (Hyrcani) می‌آییم.