پایه ٔ حوض

پایه حوض. [ ی َ / ی ِ ی ِ ح َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جای رسوائی و بدنامی. ( برهان ):
پی یک بوسه گرد پایه حوض
بسی گشتم تو دل دریا نکردی.خاقانی.و رجوع به پای حوض شود.

جای رسوائی و بدنامی

💡 ببین تا چند بر جانم ستم بود که گشتستم بدین که پایه خشنود

💡 کس او را نپذیرفت کش مایه بود وگر در خرد برترین پایه بود

💡 سایه سرو تو ساخت، پایه بختم، بلند نرگس مست تو کرد، خانه عقلم خراب

💡 به پایه همه روز برتر شدم همین شد که دستور قیصر شدم

💡 زان پیش که جان ز نور بی مایه شود دل تیره ز دور چرخ نه پایه شود

💡 این ز من نیست طرفه‌، من مَردم از چنین پایه مانده کی گردم‌؟