پالوده خوری

💡 مگر نسیم صبا را ز صبح در یابیم که هست بکر وز انفاس خلق پالوده

💡 خود بخود او خوش است و آسوده چرب و شیرین بسان پالوده

💡 چو مغز و دل مردم آلوده گشت به نومیدی از رای پالوده گشت

💡 وه که امروز چو پالوده دلم لرزان است که به ناگه بربایند، چو در دکان است

💡 کحل بیناییش ده زین در که عمری زین هوس مردمان چشم او خون جگر پالوده اند

💡 شده خوشه پالوده سر تا به دم ز چرخشت شیرش شده سوی خم