لغت نامه دهخدا
پائین دروازه. [ دَرْ زَ ] ( اِخ ) نام محلتی است به مشرق شهر اصفهان.
پائین دروازه. [ دَرْ زَ ] ( اِخ ) نام محلتی است به مشرق شهر اصفهان.
نام محلی است بمشرق شهر اصفهان
💡 به بیرون دروازه شاه و سپاه نشسته به امید چشمی به راه
💡 وگر ملکت ز ماهی تا بماهست سرانجامت بدین دروازه راهست
💡 دو صد از دلیران و کند آوران به دروازه ارجاسپ کردش روان
💡 مُقیمی را که این دروازه باید غم و شادیش را اندازه باید
💡 هر سری را نکشد دار فنا در آغوش سر خورشید سزد شمسه دروازه صبح
💡 به دروازه بر پای داشت انجمن ابا یاوران خود اندر سخن