واژ تهی

{empty morph} [زبان شناسی] نوعی واژ خاص که در سطح تقطیع واژی قابل تفکیک باشد، اما معنا نداشته باشد و به تکواژ خاصی اشاره نکند

نوعی واژ خاص که در سطح تقطیع واژی قابل تفکیک باشد، اما معنا نداشته باشد و به تکواژ خاصی اشاره نکند.

💡 یکی پیر دهقان آتش‌پرست که بر واژ برسم بگیرد بدست

💡 گرفتند واژ و بخوردند نان نظاره بدان نامداران زنان

💡 ببرسم همی واژ خواهد گرفت سزد گر بمانی ازو در شگفت

💡 جهاندار بگرفت واژ نهان به زمزم همی رای زد با مهان

💡 جهانجوی با آن دو خسرو پرست گرفت از پی واژ برسم بدست