لغت نامه دهخدا
واهمه پرست. [ هَِ م َ / م ِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آدم خیالی و بدگمان و سؤظن دار. ( از ناظم الاطباء ).
واهمه پرست. [ هَِ م َ / م ِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آدم خیالی و بدگمان و سؤظن دار. ( از ناظم الاطباء ).
آدم خیالی و بدگمان و سوئ ظن دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به عقیده آرام، جمله «و الله یعصمک من الناس» این نکته را میرساند که پیامبر اسلام در ابلاغ این دستور از مطلبی در واهمه بودهاست.
💡 «پیام آقای ظریف کاملاً روشن است یا اجازه بدهید مذاکرات جدید را انجام بدهم، با هر نتیجهای! یا کاندیدای ریاست جمهوری خواهم شد! ظاهراً ایشان گمان کرده که کاندیداتوریاش واهمه برانگیز است. به نظرم خسارت کاندیداتوری شأن از خسارت عبور از منافع مردم کمتر است.»
💡 همه در واهمه این مردم از آن مردم چشم این همه همهمه یک بیسر و بیپا میکرد
💡 بندهٔ واهمه بودیم پس از مردن هم خواجه پنداشت که آسوده ز پندار شدیم
💡 موهوم بود هستی ما سرّ تو موجود المنة لله که از این واهمه رستیم
💡 سپس به عبداللّه جبير فرمود: سواره نظام دشمن را از ما دور گردان تا از پشت سر به ماحمله نكنند. شما در محل خود بمانيد؛ چه ما فتح كنيم يا شكست بخوريم شمامحل خود را رها نكنيد؛ زيرا ما فقط از همين شكاف بين دو كوه واهمه داريم.