نیک مزاج

نیک مزاج. [ م ِ ] ( ص مرکب ) خوش خوی. خوش مشرب. ( ناظم الاطباء ). || آنکه دارای مزاج سالمی است. ( فرهنگ فارسی معین ).

(صفت ) ۱ - آنکه دارای مزاج سالمی است. ۲ - خوش خوی خوش مشرب.

💡 چون نفس تند گشت به سختیش رام کن سردی دهد طبیب چو گرمی کند مزاج

💡 یاد کن ای سنایی از اول گرچه بر بد ترا نهاد مزاج