نیم گناه

نیم گناه. [ گ ُ ] ( اِ مرکب ) نیم گنه. ( فرهنگ فارسی معین ).

( اسم ) ۱ - گناه کوچک. ۲ - خطای اندک.

💡 وگر گناه نخواهد ز ما و ما بکنیم نه بنده‌ایم خداوند را که قهاریم

💡 چند بگفتمت مگو لیک تو را گناه چیست ای تو چو آسیا به تو آنچ دهند می‌دهی

💡 مگیر یا رب از ایشان که بس پشیمانند از آن گناه کز ایشان به ناگهان افتاد

💡 زاهدان عشق توام گر ز گنه میشمرند من نه آنم که کنم توبه از اینگونه گناه

💡 و اگر توانائى دارد و رد نكند: گناه او هفتاد برابر آن كسى است كه غيبت او مى كند.(117)