نورانی مصطفی

[ویکی نور] «آیت الله مصطفی نورانی اردبیلی»، در سال 1305ش، در روستای «تقی دیزج»، از توابع اردبیل، در یک خانواده روحانی دیده به جهان گشود. پدرش، به نام ملا شکر الله، از علمای آن سامان و اولین استادش نیز به شمار می رفت. او، الفبای علوم را از وی فراگرفت. پس از وی، برادر بزرگش، به نام ملا عیسی که او نیز از علمای دین بود، بهره برد، سپس یکی از علمای آن سامان، به نام میرزا عبدالحسین واعظی، به وی صرف و نحو را آموخت و در سن هفده سالگی، به مدرسه ملا ابراهیم اردبیلی وارد می شود و از محضر علمایی مانند شیخ ابراهیم کلانتر، محمد صادق نمینی، حاج شیخ غفور، شیخ غلام حسین مجتهد و سید ناصر مشکینی، دروس سطح را به پایان برد.
وی، در سن بیست و پنج سالگی، به شهر مقدس قم رفته و از آیات ثلاثه، مرحوم آیت الله حجت، آیت الله صدر و آیت الله خوانساری استفاده کرد و سپس به درس مرحوم آیت الله بروجردی، مرحوم امام خمینی و آیت الله داماد رفت.
مرحوم آیت الله نورانی، در سال 1333ش، وارد حوزه نجف می شوند و از دروس آیات عظام آقای حکیم، آقای خویی، آقای شیرازی، آقای شاهرودی، آقای اصطهباناتی و آقای حلی، علی التناوب استفاده کرده و پس از مدتی به قم بازگشته و دوباره از درس آیات عظام آقای بروجردی و امام بهره ها برد و تقریرات درس امام را به رشته تحریر درآورد و در همین ایام، با اشاره ایشان، شرح مکاسب را تألیف و منتشر نمود.
مرحوم آیت الله نورانی، با تأسیس مؤسسه ای به نام مکتب اهل بیت(ع)، بنیان یک حرکت علمی و تحقیقاتی را از حدود چهل سال قبل، پایه گذاری نمودند. قبل از تأسیس مؤسسه، شبانه روز، مشغول تحقیق، تألیف و تدریس بود و ناگفته نماند اولین اثر وی در سن بیست و پنج سالگی با انتشار کتاب «العقد و الحل» آغاز شد.
فعالیت هایی که در مؤسسه انجام گرفت، در دو بخش است:

💡 از سجود جبهه نورانی اهل صلاح ای فضایت همچو صحن آسمان اختر نشان

💡 آفتاب نورانی روز بدر کرد اشراق یا که سیف ربانی جلوه کرد در آفاق

💡 به نسبتخم تیغت به چرخ می ساید سر مفاخرت خود هلال نورانی

💡 جهد کن تا مست و نورانی شوی تا حدیثت را شود نورش روی

💡 الغرض چنین مولا کردگار آفاق است گر بر افکند برقع از جمال نورانی

💡 جز هیأتت که سایه ی نورانی حقست دیگر هر آنچه هست محالست در خیال