نوا پیشه

لغت نامه دهخدا

نواپیشه. [ ن َ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) نواگر. نواپرداز. سرودگوی و نوازنده. مغنی. مطرب:
نواپیشگان برگرفتند رود
همه جام می داد جان را درود.اسدی.

فرهنگ فارسی

نواگر ٠ نوا پرداز ٠ سرود گوی و نوازنده مغنی مطرب ٠

جمله سازی با نوا پیشه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 تابنده گشت گوشه‌نشین فکر بکر او همچون سخات پیشه گرفته است رهروی

💡 یارستم پیشه باز، دست جفا می برد و ز همه یاران سخن، دست بمامی برد

💡 بگذار چو آه، آسمان‌پویی را چون اشک مکن پیشه زمین‌شویی را

💡 اگر پیشه ندارد جور و بیداد چرا بستد همان چیزی که او داد

💡 خواب ست حیله فتنه بیدار گشته را چون گشت پیشه تیغ ترا پاسبانیا

💡 ضمیرم را سپاس اندیشه گردان زبانم را ستایش پیشه گردان

سلیطه یعنی چه؟
سلیطه یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز