نخجیر والی

نخجیروالی. [ ن َ جیرْ ] ( حامص مرکب ) آهوگردانی. احاشه. ( یادداشت مؤلف ).

آهو گردانی احاشه

💡 در ره آرد کمان سخت و به تیر زخم سازد دو جانب نخجیر

💡 در آن نخجیر دلکش از که و مه که بودند از نکویی یک ز یک به

💡 سرخ رو باد خدنگ تو ز نخجیر مراد که گلستان دلم از غنچه پیکان تو شد

💡 به فتراک نگاهش موج خون همنشینان بین به مهمان رفته پنداری که از نخجیر می‌آید

💡 ز امن عدل او گیتی چنان شد که خسبد در کنار شیر نخجیر

💡 به صیت عدل تو صیاد وحش می آرد سروی آهوی نخجیر بی وسیلت دام