ناو گردن

ناوگردن. [ وِ گ َ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فرورفتگی پشت گردن که بشکل ناو است. رجوع به ناو شود.

فرو رفتگی پشت گردن که بشکل ناو است.

💡 از کعبه هوای سر زلفت دل را زنار به گردن سوی بتخانه کشد

💡 قضای رفته را گردن نهادیم ز سر از عشق ما و من نهادیم

💡 ور به آزارشان بر آری دست گردن خود کنند پیش تو پست

💡 نه پیچم از بلای دوست گردن که در عشق امتحان بسیار باشد

💡 جمله را آورده گردن در کمند پایشان و دستشان را کرده بند

💡 کمند گره دادهٔ پیچ پیچ به جز گرد گردن نمی‌گشت هیچ