میوۀ ساده

💡 خرمن عمرم همه بر باد شد میوۀ دل طعمۀ هر خوشه چین

💡 گل و سوسن او ز اخلاق نغز برو میوۀ او زبرّو عطا

💡 خواهرا داغ برادرهات بس می ببر این میوۀ دل باز پس

💡 میوۀ باغ نبوت چه ز انگور کشید ز هر جانسوز چشید

💡 میوۀ آن درخت نار بود دان که من خود چه نار می خواهم

💡 در این داستان کوتاه و زیبا، نویسنده از میوۀ ساده به عنوان نمادی از زیبایی‌های بی‌ادعا و بی‌گناهی در دل طبیعت بکر جهان استفاده کرده است.

💡 گاهی اوقات برای لذت بردن از طعم واقعی و خالص طبیعت، تنها خوردن یک میوۀ ساده و تازه در میان درختان و زیر نور خورشید کافی است.

💡 او با نگاهی واقع‌بینانه به زندگی، معتقد بود که خوشبختی در رسیدن به چیزهای بزرگ نیست، بلکه در لذت بردن از هر میوۀ ساده و کوچک است.