مغره ٔ کاهنه

مغره کاهنه. [ م َرَ / رِ ی ِ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طین مختوم است و آن را مغره یمانیه و مغره لمنیه نیز گویند. ( فهرست مخزن الادویه ). و رجوع به مدخل بعد شود.

طین مختوم است و آن را مغره یمانیه و مغره لمنیه نیز گویند.

💡 انکی نینتو را فرا خواند و برای همه مردمان مرگ را مقدر کردند. افزون بر آن، کودکان را مرگی زودرس نصیب شد و گروهی کاهنه گشتند تا تولیدمثل برای آنها تابو باشد و به دنیا آمدن کودکان کاهش یابد.

💡 کاهنه‌های زن ایلامی «مادر روحانی» که «اَماهاشتوک» نامیده می‌شدند و عالیترین کاهنهٔ ایلام بودند. این کاهنه باید همسر برادرش یعنی میهن سالار (سُوَکَل- مَخ) بود. از این رو، برای رسیدن به پادشاهی، نامزد این مقام، بایستی حامل خون پادشاهی از طرف پدر و مادر هر دو بوده باشد که حتی مادر اهمیت بیشتری داشته است.

💡 بخش بزرگی از تاریخ رم، به نیایش وستا و نگهداری آتش جاودان [همان آتش مقدس] او، توسط وستال‌ها یا کاهنه‌های وستا اختصاص داشت.

💡 کاهنه‌های زن ایلامی «مادر روحانی» که «اَماهاشتوک» نامیده می‌شدند و عالیترین کاهنهٔ ایلام بودند. این کاهنه باید همسر برادرش یعنی میهن سالار (سُوَکَل- مَخ) بود. از این رو، برای رسیدن به پادشاهی، نامزد این مقام، بایستی حامل خون پادشاهی از طرف پدر و مادر هر دو بوده باشد که حتی مادر اهمیت بیشتری داشته‌است.

💡 وستال‌ها در زندگی مردم از نقش مهمی برخوردار بودند و از جمله در تئاتر جای ویژه‌ای به آنها اختصاص داشت. معابد وستال‌ها، جایگاه برآورده شدن آرزوها بود. اگر کاهنه‌ای از کاهنه‌های وستال مورد تجاوز قرار می‌گرفت، هم مجرم متجاوز و هم خود کاهنه (وستال)، به مرگی مخوف گرفتار می‌گردیدند و هر دوی آنها را زنده زنده مدفون می‌ساختند. البته وستا در برخی موارد بیگناهان را نجات می‌داد.