معجوز عنه

معجوز عنه. [ م َ زُن ْ ع َن ْه ْ ] ( ع ص مرکب ) چیزی که شخص از دست یافتن بدان ناتوان باشد: و سبب دوم آنکه مطلوب خداوند غم، یا ازدست رفته باشد و اندریافتن آن متعذر باشد یا معجوز عنه باشد یعنی عاجز باشند از یافتن آن و خداوند هم معجوز عنه نباشد و اگرچه آن را به رنج توان یافتن. ( ذخیره خوارزمشاهی، از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

چیزی که شخص از دست یافتن بدان ناتوان باشد.

💡 و ان للذكر لاءهلا اءخذوه من الدنيا بدلا، فلم تشغلهم تجاره و لا بيع عنه.

💡 بسيارى از شاگردان مرحوم آية الحق حاج ميرزا على آقاى قاضى (رضى اللّه عنه )نقل كرده اند:

💡 قال زين العابدين عليه السلام: المؤ من من دعائه على ثلاث امّا يدّخر له و امّا انيعجّل له و امّا ان يدفع عنه بلاء يريد ان يصيبه. بحار / 78 /1 38

💡 518 - عن رسول الله صلى الله عليه و آله انهقال فى آخر خطبه خطبها: و من عرضت له دنيا و آخره فاختار الدنيا و ترك الاخره لقىالله و ليست له حسنه يتقى بها النار و من احد الاخره و ترك الدنيا لقى الله يوم القيامهو هو عنه راض.

💡 آنگاه على (رضى اللّه عنه ) فرمود: ركن شديد، همين عشيره و قوم و خويش است چون لوط(عليه السلام ) قوم و قبيله اى نداشت و سوگند به خدايى كه جز او معبودى نيست به همينجهت بود كه خداى تعالى بعد از لوط هيچ پيغمبرى مبعوث نكرد مگر از ميان افرادى كهتوانگر از حيث قوم و خويش بودند.