مسافر قطار خطی

💡 سفیده دم که مسافر شدم ز ملک هرا چو شب به همرهی کاروان بخت سیاه

💡 مسافر چون بود رهرو کدام است کرا گویم که او مرد تمام است

💡 شدم مسافر اقلیم دل فصیحی‌وار بود که دامن دردی درین سفرگیرم

💡 نمی‌گفتی که چون گردم مسافر نخواهم برد نامت را ز خاطر

💡 ای جمالت رو نموده هر زمان جائی دگر چون مسافر حسن تو هر دم بمأوائی دگر