محکم باواسطه

[ویکی فقه] به آیه دارای معنای معین، پس از ارجاع به آیه محکم گویند.
محکم باواسطه، یکی از اقسام محکم و آن آیه ای است که با ارجاع به آیات محکم، معنای آن روشن می شود.
دیدگاه علامه طباطبایی
علامه طباطبایی رحمة الله علیه می فرماید: در قرآن مجید آیه ای نیست که هیچ دسترسی به مراد واقعی اش ممکن نباشد. و آیات قرآن یا بی واسطه محکمند یا مانند متشابهات باواسطه محکم می شوند.عناوین مرتبط:محکم بی واسطه.

💡 پس دستورات انبيا يا مطابق مقتضيات ((فطرت اصليه )) است،كه اين خود يا ابتدا وبلاواسطه است و يا باواسطه. ( ابتدايى و بلاواسطه ) مانند دعوت به خداوند و بهشناخت او و اسما و صفات او، و نيز دعوت بهفضايل و كمالات نفس، ( و با واسطه ) مانند نماز كه مايه عروج مؤ من به سوى حقتعالى است و يا مانند حج كه به سوى او رفتن است وامثال اينها.

💡 سوم - بطور كلى داشتن فرزند است چه پسر و چه دختر، چه يكى و چه چند نفر، چه باواسطه (يعنى نوه ) و چه بدون واسطه كه وجود فرزند باعث مى شود سهم زن از شوهرمرده و سهم مرد از همسر مرده اش كم شود، چنانكه اگر فرزند نبود شوهر نصف و همسر يكچهارم مى برد ولى با وجود فرزند براى همسر متوفى شوهرش يك چهارم و با وجودفرزند براى شوهر متوفى همسرش يك هشتم ارث مى برد.

💡 اين آيات همچنان ادامه بحثهاى مربوط به حج است گر چه اعراب جاهليت مراسم حج را باواسطه هاى متعددى از ابراهيم خليل گرفته بودند ولى آن چنان با خرافات آميخته شدهبود كه اين عبادت بزرگ و انسان ساز را كه نقطه عطفى در زندگى زوار خانه خدا وموجب تولد ثانوى آنها است از صورت اصلى و فلسفه هاى تربيتى خارج و مسخ كردهبود و مبدل به وسيله اى براى تفرقه و نفاق ساخته بود.

💡 قانون مالى مثلا در اسلام كه براى اداره كشور و احتياج زندگانى مادى وضع شده، بهطورى وضع شده است كه جنبه زندگانى معنوى در آن منظور است و كمك كارى بهزندگانى معنوى مى كند. از اين جهت در دادن بيشتر مالياتها قصد تقرب به خدا كه باواسطه آن زندگانى معنوى تاءمين و روح انسانى بزرگ مى شود، شرط شده است و همينطور در قانون نظام و قضا و ديگر قوانين.

💡 حالت برایی برای مفعول — معمولاً مفعول باواسطه، اما حتی مفعول‌هایی که در فارسی بی‌واسطه در نظر گرفته می‌شوند — هم استفاده می‌شود.

💡 2. برخى برآنند كه غيبت صغرا، از سال 260 ه‍ ق. يعنىسال در گذشت امام حسن عليه السلام آغاز شد و اين مدت، تا شروع غيبت كبرا، دورانآمادگى شيعيان و انس آنان به جدايى از امام زمان عليه السلام نام گرفت. اين دورهتقريبا هفتاد ساله، غيبت همه جانبه نبود. سفيرانى رابط بين امام و مردم بودند و مردم باواسطه، پرسشهاى دينى و دنياى خود را از آن حضرت دريافت مى كردند.