مجاز عرفی خاص

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] مجاز عرفی خاص، استعمال لفظ در معنای غیر حقیقی، به علاقه معهود نزد عرف خاص می باشد. و در اصول فقه کاربرد دارد.
مجاز عرفی خاص، عبارت است از استعمال لفظ در غیر معنای موضوع له، به جهت مناسبت و علاقه ای که تنها در نزد گروه و طایفه ای خاص (عرف خاص) شناخته شده است، مانند:لفظ «حال» که در عرف خاص نحویون، به طور مجاز در حالات عارض بر انسان به کار می رود.

جمله سازی با مجاز عرفی خاص

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گفتم که کنم توبه ز عشق تو ولیکن عشق تو حقیقت نه مجاز است چه تدبیر

💡 تا جان میان من و جانانه حایل است کی پی برد به سر حقیقت مجاز من

💡 چه غم که بر سر باغ مجاز جلوه نکرد گلی که از نفسش طبع دهر مشکین بود

💡 گر دل اهل حقیقت در راز افشاند زاهد از دامن دل گرد مجاز افشاند

💡 گفته اند او را که بوبکر از مجاز کرد ظلم و حق ز حق میداشت باز

💡 فردا که پیشگاهِ حقیقت شود پدید شرمنده رَهرُوی، که عمل بر مجاز کرد

💡 در قراردادهای تجاری پیچیده، تعیین دقیق محدوده مجاز عرفی خاص برای هر طرف، از بروز اختلافات و دعواهای حقوقی احتمالی در آینده جلوگیری می‌کند.

💡 قاضی در حکم صادر شده، بر اساس آنچه در جامعه مرسوم است، آن عمل را یک مجاز عرفی خاص برای طرفین دعوا تشخیص داد.

💡 حقوقدانان معتقدند که رعایت مجاز عرفی خاص در معاملات، باعث ایجاد اعتماد و تسهیل روابط اقتصادی بین فعالان مختلف در بازار می‌شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران