[ویکی فقه] مبیَّن مفرد، لفظ مفرد دارای معنای روشن می باشد. و در اصول فقه کاربرد دارد.
مبیّن، مقابل مجمل، گاهی مفرد است و گاهی مرکب.مبیّن مفرد، لفظی است که دارای معنای واضح و آشکار بوده و هیچ گونه ابهام و اجمالی در آن نمی باشد، مانند:ضارب، عالم و کاتب.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مبین به عجز زلیخا، مصاف عشق است این که گرد فتنه ز بنیاد مرد می خیزد
💡 ای عیان بیمن مدان و ای زبان بیمن مخوان ای نظر بیمن مبین و ای روان بیمن مرو
💡 از دود مبین که در دلم آتش نیست این سوز نگر که بر جگر آبم نیست
💡 نگاه خیره گردد رشته اشک پشیمانی مبین در روی شرم آلود خوبان بی حجاب اینجا
💡 سر مصون ز مکمن غیب آشکار شد زان ناوکی که بر دل حق مبین رسید
💡 هیچ بیخیری مبین یعنی که شر محض نیست زهر دیدی مهره را بنگر که هم مار آورد
