لغه موران

[ویکی نور] لغة موران یکی از پنج رساله عرفانی شهاب الدین سهروردی است که عادل محمود بدر پس از ترجمه به عربی، به همراه شرح مقالات، با این نام منتشر کرده است. در این رساله، به درخواست دوسـتى، قواعد و شیوه سلوک صوفی به زبان داستان در دوازده فصل تنظیم شده است. در فصل نخست چند مور به صحرا مى روند و به هنگام صبح قطرات ژاله را مشاهده می کنند و در حال بحثند که از زمین است یا از آسمان؛ در این هنگام آفـتاب مـى تابد و قطره هاى ژاله تبخیر مى شود. در فصول بعدى نیز داستان هایى درباره چند لاک پشت، مرغان حضرت سلیمان، جام گیتى نماى کی خسرو، امکان رؤیت ملوک جن، دشمنى خفاشان و حربا، ملاقات هدهد و یومان، پادشاه و طاووس و... آمده است.
کلمات ذوقیة و نکتات شوقیة

💡 بر سر خوان تو روی آورده ام چون سیدا روزی موران مکن کلک شکربار مرا

💡 اوماسلان علیا روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان گرمی، بخش موران، دهستان اجارود شرقی قرار دارد.

💡 رحمت الهى به جوش مى آيد خطاب به مأ موران مى گويد كه اين بنده ام را باز گردانيدو به سوى بهشت روانه اش كنيد.

💡 پیش از این بودند موران جمع گرد خرمنم این زمان محتاج دست خوشه‌چینم کرده‌اند

💡 آفتی چون رد سائل نیست منعم، مال را آتشی از حسرت موران، برین خرمن مزن

💡 على بن ابراهيم رحمه الله روايت كرده است كه: چون باد تخت آن حضرت را برداشت،گذشت بر وادى موران، و آن وادى است كه طلا و نقره مى رويد از آن.