قره بویه

قره بویه. [ ق َ رَ ی َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان به به جیک بخش سیه چشمه شهرستان ماکو واقع در 44 هزارگزی جنوب خاوری سیه چشمه و 8500 گزی جنوب راه ارابه رو ایشکه سو به کران پائین. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و سردسیر سالم است. سکنه آن 60 تن. آب آن از چشمه و محصول آن غلات. شغل اهالی زراعت و گله داری است و صنایع دستی زنان جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).

دهی از دهستان به به بخش سیه چشمه شهرستان ماکو واقع در ۴۴ هزار گزی جنوب خاوری سیه چشمه و ۸/۵٠٠ گزی جنوب راه ارابه رو یشکه سو به کران پائین و موقع جغرافی آن کوهستانی و سردسیر سالم است سکنه ۶٠ تن.

💡 آن دیو کجا کارش پیوسته دروغست از مرز کیان برگسلد بویه و پیوند

💡 در آنجا وی مجموعه‌ای از آثار عصر آل بویه را سامان داد. آشنایی وی با آن کتب دستمایهٔ تألیف کتاب زندگی روزمرهٔ مسلمانان در سده‌های میانه از سدهٔ دهم تا سیزدهم میلادی شد که از دیدگاه جامعه‌شناسی تاریخی و تاریخ علم به بررسی موضوع پرداخته‌است.

💡 دلاور نپذرفت ازو هرچه گفت که بُد در دلش بویه روی جفت

💡 بسی آفرین کرد بر شاه و داد بسی بویه پهلوان کرده یاد

💡 نهاده به سر تارک مهتری نهفته به دل بویه ی سروری

💡 گر با دل و دیده هیچ کارم افتد از بویه عشق آن نگارم افتد