عکس زدن

عکس زدن. [ ع َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) پرتو افکندن:
چو خورشید زد عکس بر آسمان
پراکند بر لاجوردارغوان.فردوسی.یک آتش از قنینه زده عکس بر سهیل
یک آتش از تنوره زده نور بر قمر.امیر معزی.

پرتو افکندن

💡 گر در میان تیر فتد عکس تیغ او اعضای توامان شود از یکدگر جدا

💡 ناظر آیینه را عکس یکی بیش نیست وانکه در آن بنگرد عکس پذیرد هزار

💡 نگر به لاله و داغش که عکس آن بینی وگرنه دیدی بس شب به روز آبستن

💡 نیک و بد یکسان بود در پیش طبع ما کلیم هیچ عکس آئینه را از دیگری بهتر نبود

💡 مردم چشم ترم را ز خیال تو چه سود؟ گل نیاید به کف از عکس گلستان در آب

💡 وزارت دفاع آمریکا منتشر کرد: عکس‌های جدیدی از دست داشتن ایران در حمله به نفتکش‌ها