علی نقیب الاشراف. [ ع َ ی ِ ن َ بُل ْ اَ ] ( اِخ ) ابن محمدبن ابی بکربن علی بن ابراهیم بن عدنان حسینی دمشقی حنفی. مشهور به نقیب الاشراف. وی فقیه و اصولی و نحوی بود و درسال 852 هَ. ق. در دمشق متولد شد. او راست: حاشیه بر الفیه ابن مالک، در نحو. ( از معجم المؤلفین ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فرزند وی نقیب شنبهزاده او را در بیشتر کنسرتها همراهی میکند. روش نشستنش روی ضرب تمپو و اضافه کردن سازهای کوبهای گوناگون به این مجموعه، اجرای نقیب را در صحنه برجسته میکند. نگاه متفاوت نقیب به ریتمهای جنوب که شاید نتیجه تحصیلاتش در دانشگاه موسیقی است، تنوع خاصی به تقسیمبندی (خرد کردن ریتمها به بخشهای مختلف) و اجرای ریتمهای جنوب و صدای آهنگهای آشنای بندری داده است.
💡 نقابت در شام و آفرقا میان ممالیک و تشکیلات ایوبی هم به کار میرفتهاست. کاربرد اصطلاح نقیب در تشکیلات ایوبیان مصر و شام و سپس ممالیک به معنای «نائب»، «قائم مقام»، «جانشین» و یا «نماینده تامالاختیار» است و به عنوان نمونه در مورد قاضی و حاکم به کار رفتهاست.
💡 ترجمه این اثر به زبان فارسی تحت عنوان "حرفه و رسالت سیاستمدار" توسط احمد نقیب زاده انجام شده و در سال ۱۳۷۰ توسط انتشارات دانشگاه تهران منتشر شد و بعداً نشر علم آنرا تجدید چاپ کرد. نقیب زاده هر دو سخنرانی را ترجمه نموده و با اضافه کردن مقدمهای مفصل از ریمون آرون در مورد شخصیت و آثار ماکس وبر، این مجموعه را تحت عنوان "دانشمند و سیاستمدار" منتشر کرده است.
💡 احمد نقیبزاده (متولد ۱۳۳۲ در شهر بابک) پژوهشگر حوزه علوم سیاسی و استاد تمام گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران است.
💡 دلم بماند به زندان عاشقی محبوس ز قصد شحنه غمز رقیب و جور نقیب
