لغت نامه دهخدا
علی منق. [ ع َ ی ِ ؟ ] ( اِخ ) ابن لالی بالی رومی حنفی. مشهور به منق و ملقب به علاءالدین. وی ادیب وبیانی و مورخ و فقیه و اصل او از شهر علائیه لی بود ودر قسطنطنیه میزیست و مدتی عهده دار قضاء در مرعش شد. تولدش در سال 934 هَ. ق. و وفاتش در 992 هَ. ق. روی داد. او راست: 1- افاضةالمفتاح فی حاشیة تغییر المفتاح ابن کمال، در معانی و بیان. 2- سر حاشیه بر شرح سید بر مفتاح. 3- حاشیه بر الهدایة الی باب الزکاة، در فروع فقه حنفی. 4- العقد المنظوم فی ذکر افاضل الروم، که ذیلی است بر شقائق نعمانیة. 5- نادرةالزمن فی تاریخ الیمن. ( از معجم المؤلفین از کشف الظنون حاجی خلیفه ص 1057 و... فهرس مخطوطات الظاهریه یوسف عش ج 6 ص 187 و هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 749 ).