لغت نامه دهخدا
علی کیاهراسی. [ ع َ ی ِ هََ رْ را ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی کیاهراسی طبرستانی شافعی. مکنی به ابوالحسن و ملقب به عمادالدین و مشهور به عماد طبری و عمادالدین طبری و عمادکیا و عمادالدین کیا. وی فقیه و اصولی و متکلم بود و در ذیقعده سال 450 هَ. ق. متولد شد و در نیشابور نزد امام الحرمین تلمذ کرد سپس به بغداد رفت و درنظامیه به تدریس پرداخت. کیاهراسی از مصاحبان ابوحامد امام غزالی و مقرر درس او بود. و مدتی نیز در خدمت برکیارق بن ملکشاه سلجوقی سر میکرد و عهده دار امر قضاء آن دولت بود. و سرانجام در محرم سال 504 هَ. ق.در بغداد درگذشت و در تربت ابواسحاق شیرازی دفن گردید. او راست: 1- أحکام القرآن. 2- التعلیق فی اصول الفقه. 3- شفاءالمسترشدین فی مباحث المجتهدین. 4- لوامع الدلائل فی زوایا المسائل. 5- نقد مفردات الامام احمد. ( از معجم المؤلفین ) ( ریحانة الادب ج 3 ص 398 ).