علی نسیب

علی نسیب. [ ع َ ی ِ ن َ ] ( اِخ ) ابن ابراهیم بن عباس حسینی علوی دمشقی. مکنی به ابوالقاسم و مشهور به نسیب. وی از فضلا و محدثان دمشق بود ( 424 - 508 هَ. ق. ) و او را کتابی بنام «فوائد» درباره استادان خویش است. و نیز ده مجلد کتاب در حدیث دارد. ( از الاعلام زرکلی ).

ابراهیم بن عباس حسینی علوی دمشقی مکنی به ابوالقاسم و مشهور به نسیب وی از فضلا و محدثان دمشق بود ( ۴۲۴ تا ۵٠۸ قمری ) و او را کتابی بنام فوائد درباره استادان خویش است و نیز ده مجلد کتاب در حدیث دارد

💡 بگوش عاشق گرچه نسیب خوش باشد سئوال سائل خوش تر بگوش او ز نسیب

💡 در حالی که اکثر منابع مالی و جایگاه‌های اجتماعی خوب، نسیب سفید پوستان می‌شد.

💡 به ابیات شروع قصیده تغزل(شعر عاشقانه گفتن) یا تشبیب(احوال ایام جوانی را ذکر کردن) و یا نسیب(شعر لطیف درباره زنان) میگویند.

💡 در فرقت او نسیب می خواند وز هر مژه سیل اشک می راند

💡 بمدح چون تو نسیبی کجا رسد سخنم که ره چه گویم قدرت ورای آن آمد