علی فیضی

علی فیضی. [ ع َ ی ِ ف َ ] ( اِخ ) تربتی. وی شاعر و از اهالی تربت حیدریه خراسان بود. و برخی از تذکره نویسان گویند که به هند سفر کرده اکبرشاه را مدح نمود. او را دیوانی است که پنج هزار بیت شعر دارد. ( از الذریعه آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 845 از تحفه سامی ص 118 ).

تربتی وی شاعر و از اهالی تربت حیدریه خراسان بود و برخی از تذکره نویسان گویند که به هند سفر کرده اکبر شاه را مدح نمود او را دیوانی است که پنج هزار بیت شعر دارد

💡 بیا مستانه چاک پیرهن پیش صبا بگشا در فیضی به روی دیده های آشنا بگشا

💡 چون محیط کرمت موج زند دریا را نتوان گفت که فیضی و عطایی دارد

💡 قسمت به ذره ذره رسانیده ام چو مهر فیضی اگر ز عالم بالا رسیده است

💡 هر نفس آب حیاتی کشم از تیغ کسی به رخ دل در فیضی است ز هر چاک مرا

💡 هر یکی فیضی از او قابل شده سوی چیزی هر یکی مایل شده

💡 صائب از عالم بالا به تو فیضی نرسد تا چو قمری نشوی واله و شیدایی سرو