علی فردی

علی فردی. [ ع َ ی ِ ف َ ] ( اِخ ) ابن مصطفی قیصری رومی حنفی. مشهور به فردی. متوفی در سال 1127 هَ. ق. اوراست: الحاشیةالفردیة علی الحسینیة فی الاَّداب. ( از معجم المؤلفین از هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 767 ).

💡 هرچند که در حسن و ملاحت، فردی از تو بنماند، در دل من دردی

💡 جوینده تو همچو تو فردی باید آزاد زهر علّت و دردی باید

💡 به رهی گر کنی به فردی خو از خوش و ناخوشی و زشت و نکو

💡 کمال آن‌ها که فکر بکر دارند قزون از صد غزل خوانند فردی

💡 خواهی که در این زمانه فردی گردی یا در ره دین صاحب دردی گردی

💡 توان ز ظاهر ما خواند حال باطن ما شکسته رنگی ما فردی از کتاب دل است