علی جزیری

علی جزیری. [ ع َ ی ِ ج َ ] ( اِخ ) ابن حسن بن خاطربن جزیری مالکی. فقیه بود. او راست: فتح الملک المبین لشرح هدایة عوام اللاجئین، که در سال 1218 هَ. ق. از تألیف آن فراغت یافت. ( از معجم المؤلفین بنقل از فهرس الازهریة ج 2 ص 384 ).
علی جزیری. [ ع َ ی ِ ج َ ] ( اِخ ) ابن یحیی بن قاسم صنهاجی جزیری، مکنّی به ابوالحسن، از فقیهان مالکی به شمار می رفت و اصل او از ردیف مغرب بود و سپس به جزیرةالخضراء در اندلس رفت و امر قضا رادر آنجا به عهده گرفت و نسبت او نیز بدین شهر است. وی در ربیعالاول سال 585 هَ. ق. درگذشت. و سن او در حدود شصت سال بود. او راست: تلخیص العقود، که مشهور به وثائق جزیری است. ( از معجم المؤلفین بنقل از نیل الابتهاج تنبکتی ص 200. هدیةالعارفین بغدادی ج 1 ص 185 ).

💡 پر از کوه و بیشه جزیری فراخ درختش همه عود گسترده شاخ

💡 چو یک ماه راندند در روز و شب جزیری بدیدند زیبا عجب

💡 به جایی فتادند همچون بهشت جزیری پر از مردم و پر ز کشت

💡 جزیری بدین راه باشد همی که شیر ژیان نگذرد زان زمی