علی خیاط

علی خیاط. [ ع َ ی ِ خ َی ْ یا ] ( اِخ ) ابن ابی سعدبن ابی الفرج خیاط، مکنّی به ابوالحسن.فقیه و واعظ و اخباری اوایل قرن ششم هجری بود. او راست: الجامع فی الاخبار. ( از معجم المؤلفین ج 7 ص 99 ).
علی خیاط. [ ع َ ی ِ خ َی ْ یا ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی بن فارس، مشهور به خیاط بغدادی و مکنّی به ابوالحسن. از قاریان به شمار می رفت و در سال 450 هَ. ق.در قید حیات بود. او راست: الجامع فی القرأات العشرو قراءة الاعمش. ( از معجم المؤلفین بنقل از طبقات القراء ابن جزری ج 1 ص 573. کشف الظنون حاجی خلیفه ص 576 ).
علی خیاط. [ ع َ ی ِ خ َی ْ یا ] ( اِخ ) ابن حفناوی. وی طبیب بود. او راست: فتح الرحمان فی بدء خلق الانسان، که در سال 1213 هَ. ق. از تألیف آن فراغت یافت.( از معجم المؤلفین بنقل از فهرس الازهریة ج 6 ص 124 ).

حفناوی وی طبیب بود اوراست: فتح الرحمان فی بدئ خلق الانسان که در سال ۱۲۱۳ قمری از تالیف آن فراغت یافت

💡 امامان را ازو گر رشته تابی نیکویی بودی علی خیاط راز و دل نبودی چون دل سوزن